Het voor de toeschouwer spectaculairste en indrukwekkendste deel van het dammen is ongetwijfeld de combinatie. Ze flitst over het bord, herschept een geduldig opgebouwde stelling in een oogwenk tot een hoopje verloren schijven. Het slachtoffer krijgt de kleuren die een kameleon wel eens aanneemt en wordt veroordeeld tot slaan en vooral geslagen worden. Want het is de regel in het dammen dat slaan VERPLICHT is - zowel vooruit als achteruit -; ook meerslag is verplicht.
Het is juist het "dwingende" karakter van het slaan dat ervoor zorgt dat combinaties ongelooflijk diep kunnen zijn (15 à 20 zetten komt wel eens voor). Maar het is niet enkel de lengte van de uitvoering van de combinatie of slagzet die een graadmeter vormt van de moeilijkheidsgraad van een combinatie, doch ook de complexiteit van de beginstelling en het aantal slagmogelijkheden zijn hierbij een belangrijke factor.
Het accuraat en snel berekenen van combinatiemogelijkheden, zowel bij zichzelf als bij de tegenstander, vormt een basis waarop de damstrategie kan gebouwd worden. Dat neemt niet weg dat specifieke combinatiespelers die weinig weet hebben van theorie en strategie - en die bestaan echt! - wel eens een partij kunnen winnen tegen een belezen tegenstander, maar ze zullen en kunnen nooit de top halen met hun combinatievermogen alleen.
Wie zich wil bekwamen in combinaties - of wie gewoon gek is van wervelende slagwendingen -, heeft een uitgebreide keuze in de damliteratuur. De werkjes zijn op uiteenlopende wijze samengesteld, waaronder bijvoorbeeld Openingsslagzetten, Kombinaties in de kortevleugelopsluiting of slagzetten in het half klassieke middenspel. Voor elk wat wils dus.
Hieronder twee voorbeelden van stellingen uit de praktijk gegrepen.