In het Vlaams interclubgebeuren werd het Limburgs treffen gedeeltelijk ontkracht doordat de titel op dat moment al in Lierse handen was. Lanklaar liet zijn Nederlandse versterkingen langs de lijn en kwam opdraven met twee minder onderlegde spelers. Het zou hun zuur opbreken. Lanklaars invaller Scheepers liep tegen Benaets in twee vederlichte combinaties en kon derhalve met de nul op zak naar huis terugkeren. Waltmans-Roncada werd één troosteloze partij, daar de witspeler optrad met een negatieve daminstelling: een voorliefde voor de randen van het bord en voor ruilen die de tegenstander moeten beletten een sterk centrum op te bouwen. Genkenaar Roncada kwam echter kracht te kort om dit af te straffen en remise is dan het logische resultaat.
Wel interessant zijn de twee overige partijen. Aan het eerste bord van Lanklaar zat Borghoms, secretaris van de Vlaamse Liga en wedstrijdleider bij de Belgische Dambond, tevens de bezielende kracht achter het Vlaamse tijdschrift De Dam. Dat hij ook kan dammen, bewees hij door tweede te worden in de individuele topscorerslijst van dit kampioenschap met vijf punten uit zes. Zijn winstpartij tegen Ten Berge is daarvan een voorbeeld.