Door de splitsing van de Belgische dambond in twee liga’s ontstond er enige jaren geleden een Vlaamse interclubcompetitie, die tevens dienst doet als schifting voor de Belgische interclubwedstrijden. Een ontmoeting bestaat uit een strijd tussen twee clubs die elk vier spelers afvaardigen om het tegen elkaar op te nemen. Een club verdient één punt bij 4-4 en twee punten bij 5 of meer.
Dit jaar namen slechts vier clubs de moeite zich in te schrijven. Die vier zijn wel op papier de sterkste Vlaamse damverenigingen. Damclub Lanklaar, geschraagd door damenthousiasten Verhaag en Borghoms. Provinciegenoot Genk, met een te wisselende ploegbezetting om echt goed uit de verf te komen. De Lierse Damkring, titelverdediger met een zeer beperkte kern, bestaande uit internationaal meester Oscar Verpoest, veteraan Claessens en vader plus zoon Verschueren. Damclub Brabo, voor de eerste keer in deze competitie en op de proppen komend met een zeer jonge ploeg.
Dat er strijd werd geleverd bewijzen de uitslagen: vijf van de zes ontmoetingen eindigden op de kleinst mogelijke overwinning, namelijk 5-3. Vreemd genoeg is er toch een groot puntenverschil in de einduitslag: de Lierse Damkring verlengt zijn titel met het maximum der punten: 6 op 6. Daarachter is er een grote kloof: de andere clubs behaalden elk twee punten. Dit ten gevolge van een noodlottige driehoeksverhouding: Brabo wint van Genk, Genk wint van Lanklaar en Lanklaar van Brabo!
Topscoorder werd Oscar Verpoest (Lierse Damkring) zonder één verliespunt. Hem voorstellen is bijna niet meer nodig. Voor de eerste maal kampioen van België in 1947; vele titels zouden nog volgen. België’s beste vertegenwoordiger in de wereldkampioenschappen senioren van de laatste dertig jaar. Kortom, de internationaal meest bekende dambelg.
In zijn partij tegen Genkenaar Hermans toonde hij overtuigend dat tempivoordeel een belangrijke factor kan zijn om een partij winnend op te bouwen. Die tempitheorie wordt wel eens vergeten door tegenstanders die hun heil zoeken in ruiltjes die voornamelijk in achterwaartse richting gaan. Aan dit laatste bezondigt Hermans zich wel niet, maar toch wordt hij onder de voet gelopen.