Is er een geluksfactor in het dammen? Kwade en meestal onkundige tongen beweren wel eens dat geluk nodig is om een partij tot een goed einde te brengen. Waarmee ze bedoelen dat doorzicht, talent en kennis niet vereist zijn om de schijven op de juiste plaats neer te zetten. Graag dien ik hen van antwoord.
Het dammen in se herbergt op geen enkele wijze iets wat men geluksfactor pleegt te noemen. Men strijdt met gelijke middelen volgens vastomlijnde regels. Wel is er het falen van degene die met de materie omgaat. De mens zelf is de schepper en drager van enige fortuinlijkheid in de denksporten. Door een verkeerde beslissing op dat ene moment geeft hij de winst of remise uit handen en zo krijgt zijn tegenstander punten die hij eigenlijk niet verdient.
Die mazzel is wat de controversiële figuur Valère Hermans in het kampioenschap van Vlaanderen verschillende keren te beurt viel. Een ticket voor de finale van België hield hij eraan over.
In zijn partij tegen Werrebrouck wist Hermans zijn hekstelling niet uit te buiten, maar kwam in het eindspel met een dosis mazzel aan de twee punten doordat Werrebrouck op het kritieke moment de remisevariant over het hoofd zag.